η συνέντευξη του μήνα: Δεκέμβριος 2009 - 2ο μέρος

Συνέντευξη των Χρήστου Μουχτάρη, υπεύθυνου του τμήματος εθελοντών, και Θώμης Τριανταφύλλου και Ειρήνης Τριανταφυλλίδου, εθελοντριών στο σύλλογο το «Xαμόγελο του Παιδιού».
από τον Ευθύμιο Σαββάκη

Ποια είναι για εσάς η έννοια του εθελοντισμού;

Χρήστος: Ο εθελοντισμός είναι γενικά μια στάση ζωής. Με την προσφορά σε κάποιο οργανισμό γίνεσαι ενεργό μέλος της κοινωνίας, αντιλαμβάνεσαι καλύτερα τις δομές της και πολύ περισσότερο τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Μαθαίνεις, παράλληλα, να λειτουργείς ως ομάδα και κατά αυτό τον τρόπο προσφέρεις πολύ περισσότερα από ότι λειτουργώντας σαν μονάδα.

Θώμη: Ο εθελοντισμός είναι ένας τρόπος να υποστηρίξεις την προσπάθεια κάποιων οργανώσεων, οι οποίες προσφέρουν βοήθεια σε ένα συγκεκριμένο σκοπό. Προϋποθέτει την αφιέρωση χρόνου και διάθεσης για προσφορά. Η άντληση πολύτιμων εμπειριών σε γεμίζει με ικανοποίηση που βάζεις κι εσύ το λιθαράκι σου σε γιγάντιες προσπάθειες. Με τον εθελοντισμό αλλάζει η αντίληψη σου και βλέπεις τον κόσμο διαφορετικά.

Ειρήνη: Από τη στιγμή που έγινα εθελόντρια άλλαξε ο τρόπος ζωής μου. Ο εθελοντισμός είναι μια προσφορά αγάπης, αφιερώνεις τον ελεύθερο σου χρόνο και μέσα από τις εικόνες-εμπειρίες που παίρνεις μαθαίνεις να εκτιμάς περισσότερο κάποιες καταστάσεις. Δίνεις μεγαλύτερη αξία στον άνθρωπο παρά στα αγαθά και αναπτύσσεται η συναισθηματική σου ευφυΐα. Μέσου του εθελοντισμού έγινα πιο συνειδητοποιημένη, πιο ώριμη.

Γιατί επιλέξατε να συμμετέχετε εθελοντικά στο σύλλογο του Χαμόγελου του Παιδιού;

Χρήστος: Η πρώτη επαφή μου με το σύλλογο έγινε από τα ΜΜΕ και συγκεκριμένα από την ιστορική εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη με καλεσμένο το μικρό Ανδρέα. Αυτό ήταν το πρώτο μου βίωμα. Μεγαλώνοντας αναπτύχθηκε κι η επιθυμία μου να γνωρίσω αυτούς τους ανθρώπους και το έργο τους στην προστασία και βοήθεια παιδιών που το έχουν ανάγκη. Σε μια κοινωνία που μας δείχνει καθημερινά τα δόντια της πρέπει όλοι να αναλογιστούμε πως βιώνουν την πραγματικότητα τα μικρά παιδιά. Αυτό που συνάντησα στο σύλλογο είναι η ενεργητική στάση των εθελοντών που πραγματικά έχουν την ευκαιρία μέσα από τις δράσεις να προσφέρουν απλόχερα χαμόγελο στα μικρά παιδιά.

Θώμη: Για το σύλλογο ενημερώθηκα μέσω φυλλαδίων και εκπομπών. Γνώρισα έτσι την πλούσια ιστορία του, τις δραστηριότητες του και αποφάσισα να γραφτώ εθελόντρια. Στην απόφαση μου αυτή μεγάλο ρόλο έπαιξε κι η αδυναμία μου στα παιδιά. Ως αυριανή παιδαγωγός μου αρέσει να ασχολούμαι μαζί τους και να αντιλαμβάνομαι τον μικρόκοσμο στον οποίο κινούνται.

Ειρήνη: Το θέμα των μικρών παιδιών είναι ένα θέμα που με ευαισθητοποιεί πάρα πολύ. Αφού ενημερώθηκα από την τηλεόραση για τις δράσεις του συλλόγου αποφάσισα κι εγώ να γίνω μέρος αυτής της τεράστιας προσπάθειας προσφέροντας τον ελεύθερο μου χρόνο. Έγινα λοιπόν εθελόντρια και κατάφερα μέσα σε αυτό το χρόνο της συμμετοχής μου να εκπληρώσω μέρος των προσδοκιών μου. Να βοηθήσω κι εγώ από τη μεριά μου να γεννηθούν περισσότερα χαμόγελα στα πρόσωπα των μικρών παιδιών.

Σε ποιο τμήμα προσφέρετε τις υπηρεσίες σας και ποιες είναι ακριβώς οι αρμοδιότητές σας;

Χρήστος: Στο σύλλογο μου έχει δοθεί η ευκαιρία να συμμετέχω σε όλα τα εθελοντικά προγράμματα αντιμετωπίζοντας την κάθε φορά ως μια νέα εμπειρία. Είτε προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στο κέντρο στήριξης, είτε σε κάποιο νοσοκομείο κάθε μέρα είναι για εμάς μια καινούρια μέρα κι ανά πάσα στιγμή είμαστε σε ετοιμότητα για τις ανάγκες που προκύπτουν.

Θώμη: Το χαμόγελο του παιδιού σου δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχεις σε πολλές δραστηριότητες. Προσωπικά προσφέρω εθελοντικά τις υπηρεσίες μου στο κιόσκι του συλλόγου κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και στη ΔΕΘ. Μέσα από τρίωρες βάρδιες βοηθώ στην πώληση αντικειμένων που κατά βάση έχουν κατασκευαστεί από την καλλιτεχνική μας ομάδα. Επίσης, έχω βοηθήσει στο κέντρο στήριξης όπου γίνεται η οργάνωση του υλικού του συλλόγου και στην ομάδα γραφείου κάνοντας προσκλητήρια και μπομπονιέρες για εκδηλώσεις.

Ειρήνη: Κυρίως προσφέρω τις υπηρεσίες μου στο Σπίτι Φιλοξενίας που λειτουργεί τον τελευταίο 1,5 χρόνο στην περιοχή του Φοίνικα. Διαβάζω τα παιδιά για το σχολείο, παίζω μαζί τους και γενικότερα περνάω το χρόνο μου δημιουργικά μαζί τους. Επίσης, επισκέπτομαι παιδιά στο νοσοκομείο που έχουν ανάγκη από παρέα, φύλαξη και ένα ζεστό χαμόγελο. Εποχικά συμμετέχω και στο κιόσκι του συλλόγου, συντελώντας στην πώληση των προϊόντων των εθελοντών μας.

Περιγράψτε μου ένα περιστατικό που σας έχει μείνει αξέχαστο.

Χρήστος: Ένα περιστατικό που μου έχει μείνει αξέχαστο είναι πέρσι το Πάσχα, Μ. Παρασκευή όταν μετά από επιτόπια παρέμβαση της αστυνομίας συνελήφθη μια μητέρα που επαιτούσε κατά επανάληψη με το ανήλικο παιδί της στους δρόμους. Αφού ενημερωθήκαμε από την αστυνομία μεταφέραμε το παιδί στο νοσοκομείο για να γίνουν όλες οι προβλεπόμενες εξετάσεις. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι όταν πληροφορηθήκαμε ότι το παιδί θα παρέμενε για νοσηλεία για αρκετές μέρες, η προθυμία των εθελοντών μας να περάσουν αυτές τις Άγιε μέρες μαζί του ήταν συγκλονιστική. Άνθρωποι με οικογένειες, μητέρες με παιδιά άφησαν τα σπίτια τους για να συμπαρασταθούν στο μικρό αυτό αγγελούδι. Μάλιστα τη βάρδια της Ανάστασης ανέλαβε με μεγάλη προθυμία μια μητέρα δύο παιδιών! Όλοι ενεργήσαμε στο πνεύμα των ημερών και χαρίσαμε τον προσωπικό μας χρόνο για να ζωγραφίσουμε στο πρόσωπό του μικρού παιδιού το χαμόγελο.

Θώμη: Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση στο κιόσκι είναι η μεγάλη προθυμία των ανθρώπων να ενισχύσουν οικονομικά την προσπάθειά μας προσφέροντας είτε μικρά είτε μεγάλα ποσά ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες. Ο ζήλος που δείχνουν για να ενημερωθούν για τις δράσεις του συλλόγου είναι αξιόλογος και πολλοί από αυτούς εν τέλει γράφονται εθελοντές και γίνονται μέρος της μεγάλης μας οικογένειας.

Ειρήνη: Σε αυτό το χρόνο απασχόλησής μου στο σύλλογο δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα κοριτσάκι 1,5 χρονών που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Παρά την ταλαιπωρία που είχε υποστεί από την αναπνευστική πάθηση και τις συνεχείς εξετάσεις δεχόταν με μεγάλη προθυμία τη φροντίδα μας και ανταπέδιδε με τα γλαφυρά της μάτια την αγάπη που της δίναμε.

Τι μήνυμα θα θέλατε να περάσετε εν όψει των εορτών των Χριστουγέννων;

Χρήστος: Το μήνυμα των εορτών είναι η προσφορά αγάπης κι όχι οίκτου, γιατί οίκτο προσφέρει αυτός που δεν μπορεί να αγαπήσει. Πρέπει να σπάσουμε τα τείχη της περιχαρακωμένης και βολεμένης μας ζωής ώστε να βγούμε έξω στην κοινωνία όχι για να την ειρωνευτούμε αλλά για να την καταλάβουμε. Όπως είπε κι ο Φρέντυ Γερμανός σε ένα αφιέρωμα για τον Ανδρέα: «το χαμόγελο ενός παιδιού που έχει πρόβλημα, είναι το χαμόγελο του ίδιου του Θεού».

Θώμη: Τις εορταστικές αυτές μέρες ας αναλογιστούμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται υποστήριξη και αγάπη. Ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να γίνει εθελοντής διαθέτοντας λίγο από το χρόνο του για να κάνει περισσότερα πρόσωπα να χαμογελάσουν.

Ειρήνη: Αν και τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης, δεν θα πρέπει να μείνουμε προσκολλημένοι σε αυτή την περίοδο αλλά αξίζει να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας στο να προσφέρουμε σε αυτούς που έχουν ανάγκη.

Αποποίηση ευθύνης: Το exam panel δεν υιοθετεί, εγκρίνει ή απορρίπτει τις απόψεις των συνεντευξιαζόμενων και δεν εγγυάται για την ακρίβεια και την ορθότητα των πληροφοριών που παρέχουν. Η δημοσίευση των συνεντεύξεων σε τοποθεσίες του exam panel γίνεται μετά από την έγγραφη-ηλεκτρονική συναίνεσή τους.