Σε κάθε διοργάνωση, δίνουμε την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους - της πόλης μας κι όχι μόνο – να ζήσουν την ιδιαίτερη αυτή εμπειρία της διοργάνωσης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, προσφέροντας εθελοντική απασχόληση 4 ώρες καθημερινά. Η απασχόληση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για μας καθώς οι εθελοντές υποστηρίζουν ουσιαστικά το έργο μας από διάφορα πόστα, σηκώνοντας αρκετό από το βάρος της διοργάνωσης. Με την απασχόληση αυτή το μήνυμα που στέλνουμε είναι διττό: Πιστεύουμε και υποστηρίζουμε τον εθελοντισμό και παράλληλα δείχνουμε έμπρακτα ότι ακόμη και σε μία τόσο μεγάλη και περίπλοκη διοργάνωση μπορούν και συνυπάρχουν αρμονικά εθελοντές και έμμισθο προσωπικό δουλεύοντας με στόχο το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Το 80% του αριθμού των εθελοντών αποτελείται από φοιτητές οι οποίοι κάπου ανάμεσα σε παραδόσεις, εργαστήρια, υποχρεωτικά ή επιλογής μαθήματα βρίσκουν χρόνο για απασχόληση στο φεστιβάλ, ευελπιστώντας να δουν και να ζήσουν από κοντά μία από τις μεγάλες γιορτές της πόλης. Εντυπωσιάζομαι κάθε φορά που εξετάζω τον όγκο των αιτήσεων των εθελοντών.

Αρχικά καταθέτοντας την αίτηση ενδιαφέροντος στο φεστιβάλ. Μία φόρμα στην οποία συμπληρώνει, πέρα από τις προσωπικές πληροφορίες, τις διαθέσιμες ώρες και ημέρες που μπορεί να απασχοληθεί, τις σπουδές ή την όποια εργασιακή εμπειρία, μέχρι και τα ενδιαφέροντα/χόμπι του. Αν πρόκειται για παλαιότερο εθελοντή/ντρια, τότε του ζητάμε να μας πει σε ποιο τμήμα απασχολήθηκε κι αν επιθυμεί απασχόληση στο ίδιο ή σε κάποιο άλλο τμήμα. Στη συνέχεια, αξιολογείται η αίτησή του και ανάλογα με τις ανάγκες των τμημάτων γίνεται η σχετική κατανομή.

Ο αριθμός των τμημάτων ποικίλει ανάλογα με την εκάστοτε διοργάνωση. Υπάρχουν βέβαια κάποια που λειτουργούν σταθερά όπως το τμήμα δημοσίων σχέσεων, το ελληνικό και ξένο γραφείο τύπου, το τμήμα φιλοξενίας, το ξένο και ελληνικό πρόγραμμα, οι κινηματογραφικές αίθουσες που φιλοξενούν τις προβολές μας, το τμήμα παραγωγής, το τμήμα μηχανοργάνωσης, το λογιστήριο, το τμήμα έκδοσης «cinekartaF», το γραφείο κίνησης και η γραμματεία του Φεστιβάλ.

Από κει και πέρα στα υπόλοιπα συγκαταλέγονται το Just Talking (μεσημεριανές συναντήσεις ξένων δημοσιογράφων), το Vip treatment, τα βραβεία κοινού, το γραφείο διακίνησης ταινιών, το Salonica studio, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, το τμήμα προμηθειών, οι Ημέρες Ανεξαρτησίας, τα Masterclasses, οι περιφερειακές εκδηλώσεις, το Balkan survey, το πειραματικό φόρουμ ενώ τη λίστα κλείνει το τμήμα της Αγοράς (Crossroads, Balkan Fund).

Η κυριότερη δέσμευσή τους, όπως προβλέπει η μεταξύ ημών σύμβαση την οποία υπογράφουν προκειμένου να απασχοληθούν, είναι η τετράωρη ημερήσια απασχόλησή τους. Πέρα από το τυπικό μέρος, αυτό που περιμένουμε από τους εθελοντές μας είναι συνέπεια, υπευθυνότητα και πολλά χαμόγελα. Οι εθελοντές ως κομμάτι της γενικότερης ομάδας του φεστιβάλ, αποτελούν την «εικόνα» μας και ως εκ τούτου είναι πολύ σημαντικό να προβάλλουν και οι ίδιοι στο κοινό την ευχάριστη πλευρά όχι μόνο της εθελοντικής προσφοράς αλλά και της απασχόλησης στον συγκεκριμένο φορέα. Είναι συχνά δύσκολο να «απαιτείς» κάτι από έναν εθελοντή. Θα έλεγα λοιπόν ότι έχουμε κυρίως προσδοκίες κι όχι απαιτήσεις.

Στους ανθρώπους του φεστιβάλ σημαντική βοήθεια και ανακούφιση. Στους ίδιους, σημαντική εμπειρία, προϋπηρεσία, ένα συν στο βιογραφικό τους, γνωριμίες, ελεύθερη πρόσβαση στους χώρους του φεστιβάλ και την ευκαιρία να ζήσουν από κοντά κάτι που μόνο ως απασχολούμενος και όχι ως κοινό μπορείς δεις στο φεστιβάλ. Έχουν τη δυνατότητα να νιώσουν τη μαγεία της διοργάνωσης, να γνωρίσουν το παρασκήνιο και να βιώσουν εκείνο το πολύ ιδιαίτερο συναίσθημα που διακατέχει όλους μας μετά το πέρας της κάθε διοργάνωσης: την ικανοποίηση που σου προσφέρει το επιτυχές επιθυμητό αποτέλεσμα.

Κι αυτό διαφέρει ανάλογα με τη διοργάνωση. Την περσινή χρονιά, για παράδειγμα, είχαμε τη συμμετοχή μίας ομάδας ξένων φοιτητών. Φέτος η συμμετοχή ανθρώπων από το εξωτερικό αγγίζει μόλις το 3%.

Νομίζω πως περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχω συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολο έργο είναι η διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού και κυρίως εθελοντικού προσωπικού. Έχω συντονίσει στο παρελθόν εθελοντές στον πόλεμο στο Κόσσοβο, σε λεπροκομείο στην Ινδία, σε κέντρα προσφύγων, σε ορφανοτροφεία σε πληγείσες από το Τσέρνομπιλ περιοχές στην Ουκρανία και στην Αφρική σε πάσχοντες από AIDS ασθενείς. Όταν τίθεται ζήτημα ζωής ή θανάτου, η εθελοντική προσφορά αποκτά άλλο χαρακτήρα. Ο κόσμος γίνεται πιο ευσυνείδητος, πιο ευαισθητοποιημένος.

Όταν όμως πρόκειται για ένα πολιτιστικό γεγονός ,όπως το φεστιβάλ, αλλάζει η εικόνα με τους εθελοντές να εμφανίζονται πιο χαλαροί, λιγότερο συνεπείς και λιγότερο συνειδητοποιημένοι. Αυτό βέβαια δεν αφορά την πλειοψηφία των περιπτώσεων. Έχει τύχει βέβαια αρκετές φορές, να περιμένω εθελοντές στα πόστα τους κι αυτοί να κοιμούνται, να μην απαντούν στα τηλέφωνά τους ή και να κρύβονται. Δυστυχώς, επειδή πρόκειται για εθελοντική προσφορά, είναι δύσκολο να πιέσεις ή να αναγκάσεις κάποιον να κάνει το αυτονόητο. Να είναι συνεπής σε κάτι που ο ίδιος επέλεξε. Η μεγαλύτερη λοιπόν δυσκολία είναι αυτή.

Επειδή όμως ο εθελοντισμός είναι γιορτή και πολιτισμός, προσπαθώ να απολαμβάνω τη διαδικασία αυτή κάνοντας την πιο εύκολη και για τους εθελοντές μας. Φέτος που ο αριθμός των εθελοντών φτάνει τους 500, είναι λίγο πιο δύσκολος ο συντονισμός και η κατανομή σε τμήματα. Πιστεύω ωστόσο και ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά για μία ακόμη φορά.

Ένα υπέροχο και μοναδικό κινηματογραφικό δεκαήμερο. Η φετινή διοργάνωση είναι στ’ αλήθεια γιορτή. Πέρα από τις πολλές εξέχουσες προσωπικότητες του χώρου που θα μας τιμήσουν με την παρουσία τους, έχουμε ιδιαίτερα αφιερώματα με προβολές ταινιών από όλο τον κόσμο, masterclasses, ανοιχτές συζητήσεις, παράλληλες εκδηλώσεις αλλά και καινοτόμες δράσεις που υποστηρίζουν και ενισχύουν το πολυπρισματικό ψηφιδωτό της φετινής επετειακής διοργάνωσης.

Προσωπικά, ξεχωρίζω και την ιδιαίτερη δράση Street Cinema: Ο κινηματογράφος στους δρόμους της πόλης. Μία προσπάθεια να εναρμονιστεί το φεστιβάλ με καινοτόμες διαδικασίες που θα μετατρέψουν την ίδια την πόλη σε κινηματογράφο. Ο κινηματογράφος θα βρίσκεται παντού. Ακόμη και σε σημεία που το φεστιβάλ δύσκολα φτάνει. Όπως το περιγράφουν και οι υπεύθυνοι του προγράμματος:
«Αν τύχει να περιμένετε στην ουρά της εφορίας σας και ξαφνικά δείτε ένα ζευγάρι βγαλμένο από την δεκαετία του 50 να χορεύει δαιμονισμένα στους ρυθμούς κινηματογραφικών swing, αν οδηγείτε και δείτε μπροστά σας μια ροζ κάντιλακ με ακίνητες ροζ βαμπ να σας γλυκοκοιτούν, αν πάτε να μπείτε στην πολυκατοικία σας και την δείτε μεταμορφωμένη σε σινεμά ή αν μια νταλίκα εσωτερικά διαμορφωμένη σε κινηματογράφο επισκεφθεί την γειτονιά σας για να σας δείξει σκηνές από τις πιο κινηματογραφικές γειτονιές του πλανήτη, μην ξαφνιαστείτε. Βρισκόσαστε απλά στην Θεσσαλονίκη και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ξεκινάει!»